5 Şubat 2013 Salı

dün işten  eve döndüğümde oğluşum çooooookkkk uzun zamandır yapmadığı bir şeyi yaptı ve annem gelmiş diyerek koşup sarıldı boynuma ,öptük birbirimizi uzuuuuuunnn uzuuuuuuuuuuuunnnn
sonra bir kağıt aldı eline ve çizgiler çizip bildiği harfleri yazdı kağıda,katlayıp elime tutuşturdu,anne mektubun var dedi...(burağın alışkanlığı bu,birşey anlatmak istediğinde ya resim çizer ya kağıda şekil,çizgi harf çizip elime verir bunu oku diye)kağıdını açtım annecim ne güzel yazmışsın ama okuyamadığım yerler var bana sen okur musun dedim...ve mektup aynen şöyle
  Annecim seni çok seviyorum,seni o kadar çok seviyorum ki,sen işteyken bazen ağlıyorum,anneannemle çok eğleniyorum ama seni özlüyorum,anne sen işteyken seni öpmek istiyorum öpemeyincede çok sinirleniyorum o zaman çok sinirli oluyorum.annemi çok seviyorum sevgilerimle öperim....
Yüreğinde yaşadığı çalkantıları daha güzel nasıl anlatabilir ki bir çocuk.....

Sonra sarıldık birbirimize kuzucuğumla sımsıkı... beni özleyince kağıdıma bak anne dedi oğlum,kağıdını da bana verdi...

Öyle birsürü mektubum var ,canımdan bana .... hepsi çok özel hepsi tertemiz masum ve en içten .....
Çalışan anne ve çalışan annelerin çocukları

Seni çok seviyorum meleğim , bu kelimeler ile anlatılamıyacak bir duygu İşte ben de sana mektuplar yazıyorum burdan,birgün okursun diye ,sen kalbimsin birtanem canımsın benim en kıymetlim en değerlimsin iyki varsın annecim ......