4 Şubat 2014 Salı

10 numara :)))


 
 
Oğluşum Burkiş geçen akşam eve gittiğimde duvarını gösterdi bana,evde holde, bir duvarı burağa verdik o duvar onun .beğendiği stickerları alıyoruz o duvara yapıştırıyor veya kendi yaptığımız resimleri yapıştrıyor...işte o duvarın önüne götürdü beni,Anne bak yeni bir resim yaptım dedi, ve aşağıdaki remi gösterdi bana :) aşağıdaki resmide aynen şöyle anlattı bana :)) en alttaki toprakmış toprağın üzerinde yeşil çimenler varmış ve orası bir ormanmış ,güneş var mış ve güzel birgünmüş...aslan kral ormanda dolaşıyormuş ve Aslan dolaşırken 10 numara nasıl olurum diye düşünüyormuş :))) veee anneee koparrrrr :))))resimdeki 10 sayısının anlamı buymuş yani .... çok beğendim oğluşumun resmini,çok da başarılı buldum tebrik ettim kendisini öptüm doyamadım bir kaç kez daha öptüm...anneee yaaa yeterrr dedi zor kurtuldu elimden...burağın böyle çok güzel resimleri var sizinle paylaşıcam fırsat buldukça ....
Yazan : Burağı çok seven annesi Betül ....
SEVGİLER


bakalım ne sürpriz resim çizecek :)))

Oğluşumla ayrılmamız çok erken oldu .. dah 2,5 aylık bile değildi ben işe başlamak zorunda kaldım :( düzenli emziremedim ,sabah uynadığında yanında olamadım :( ve bir sürü sıkıntı ...tüm bu sıkıntılar içinde en büyük şansım ve tesellim Anneciğimdi ...oğluma Annemin bakıyor olması en büyük lütuftu ... İşte o zamanlardan bu günlere gelene kadar oğluma onun yanında olduğumu hissettrecek çeşitli şeyler bulmaya çalıştım ,onlardan birisi de sabahları işe giderken oğluma resim çizip bırkamak ,kendisi resimlerden simgelerden anlamaya başladığından beri ki bu 2 yaşından sonraki bir dönemde başladı çoğu sabah yastığının kenarına yatağının yanına resim çizip bırakıyorum,kalp çiziyorum çiçek yıldızlar kuşlar ve oğlumun adını yazıyorum kocaman, sonra baş harfini sayfanın her kenarına dolduruyorum, kocaman B harfleri süslüyor , bazazende kocaman bir harfi çiziyorum kağıda, içine kalpler etrafına çiçekler , Burak bu kağıtları çok seviyor,sabahları uyandığında onu bekleyen bir sürpriz gibi oluyor , bazen kağıtların kenarına küçük bir oyuncak çikolata vs. bırakıyorum ,sabah kalktığında beni görmediği için çok kızmasını da bir nevi biraz engellemiş oluyorum ... o kağıtlardan bırakmayı bir kaç gün üst üste unutursam beni uyarıyor anne kağıt bırakmıyorsun bana artık,sabah uyandığımda bırakır mısın diyor , yazmayı çok seven bir anneye bu zor gelmiyor tabi hele ki bunu isteyen biricik oğlu Burağıysa ...okuma yazma öğrenince daha kalabalık kağıtlar bulacak :) belki yazzdıklarımı okuyabilmek için okumayıda hırs yapacak ): bunu da böyle oyuna dönüştürmeyi düşünmüyor değilim :) :)
Bizim oğluşumla aramızda resimlerin anlamı büyük .... Bize çok kızdığında alıyor eline defteri kalemi resimler çizip getirip önümüze bırakıyor , bunlar ne diye sorduğunuzda anlatmaya başlıyor,bu ağlayan çocuk mutsuz anne , burdaki annesi ona kızmış , bu gördüğün çiçek ,çocuk o çiçeği annesine vermek istiyor ama çok kızgın annesine ,onun için çiçeği vermiyor ...bu tip resimler ile bir nevi bizi cezalandırıyor oğlum ,ama anlattıkları ile zaten o kadar eziliyorum ki ,cezaların en büyüğü gibi geliyor bana ... bazen susarsınız hiçbir şey söylemezsiniz bir mimik bir tavır ile anlatırsınız ya herşeyi ,işte onun gibi birşey bu .... Sonra üzgün gördüğü zaman beni ,bir resim çiziyor minicik elleri ile ...getiriyor o resmi bana ,şimdi güler misin anne diyor yüzün gülsün diye yaptım bu resmi sana ..gülmemek mümkün mü tabi koca bir gülümseme kaplıyor yüzümü ,sonra gel anne buzdolabına yapıştıralım bu resmi diyor,sen üzülünce hep buna bak olur mu ? :) ): tamam diyorum gidip buzdolabına asıyoruz resmi,ama resimler o kdar çok ki,ben çaktırmadan ara ara resimleri alıp saklıyorum yoksa yer kalmaycak buzdolabında :)))
Oğluşum bana birgün durup dururken sordu ... Anne Allah nerde görmek istiyorum bende meşguldüm o an , Allah heryerde oğlum dedim .... bitmedi tabi sorular,nasıl her yerde?yani şimdi burdada mı? ben nerden görücem?neden göremiyoruz ? sorulara bi şekilde cevap vermeye çalıştım ama inanın hazırlıksız yakalanmıştım ve çok zorlandım ...
geçen akşam tam yatmak üzereyiz,dişlerini fırçaladı geldi bizim burkiş :) bende odayı toplamıştım....çekmeceyi açtı keçeli kalemlerini çıkardı (onun için çok değerlidir bu kalemler) birde defter çıkardı defteri açtı koltuğun üstüne koydu yanında keçeli kalemlerini,bende oğlum daha yeni topladım burayı yatıyoruz artık diye söylenmeye başlamıştım ki burkişden şunu duydum "anne bi dakka bunları ben Allaha bırakıyorum , ben uyurken bakalım bana ne resim çizecek sabah kalktığımda bakıcam, senin resimlerine benzicek mi bakalım " demez mi :))) O an bir gülme aldı beni ,eşimi çağırdım beraber güldük ama burak bozuldu buna tabi,neden güldüğümüzü anlamadığı için...oğluşum tamam bırakalım defterini böyle dedim ertesi gün akşam eve geldiğimizde ,defterime bişey çizmemiş Allah dedi , bende Allah resim çizmedi ama o çocukları çok sever , dedim ...bizede çizmedi resim kimseye çizmedi dedim ,sürekli iylik yapmak için biz korumak için bize birşeyler yapıyor dedim ,çok da fazla uzatmadım konuyu ... unutuldu gitti tabi :)
İşte benim sabah bıraktığım resimlerden neler çıkardı bizim yumurcak,müthiş bir hafizaları var ve ne zaman ne yapacaklarını kestiremiyorsunuz ,hayranım şimdiki çocuklara .... ve en çok oğluşuma :)))
sevgiler ....