23 Ekim 2009 Cuma

çalışan annenin zor zamanları

Çalışıyor olmamın birgün beni çok üzeceği aklımdan ile geçmezdi , bu üzüntü farklı ... çalışırken binbir türlü sıkıntı ve stresle karşılaşıyoruz üzülüyoruz sıkılıyoruz hatta bazen oturup ağlıyoruz ama bu bir şekilde geçip gidiyor... Burağımız doğduktan sonra o 2,5 aylıkken işe başlamak zorunda kaldım doğru dürüst emziremedim ve onun o küçük ellerini tutup saatlerce zaman geçirip onu uyurken doyasıya seyredemedim,büyüdüğünü hep yanında olarak izleyemedim her akşam eve gittiğimde annemin anlattıklarını dinledim oğlumla hasret giderirken ...o büyüdü daha da zorlaştı ayrılmak , sabahları uyanmasın beni görmesin (görünce kucağımdan inmiyor gideceğimi bilip ağlıyor ) diye sessizce evden çıkıyorum,evden çıkmadan defalarca bakıyorum ona yatağında dokunuyorum ona sessizce , ayrılmak istemiyorum hiç ama işe yetişmek zorunda olmam beni frenliyor kalamıyorum yanında çok ...son zamanlarda daha çok üzüyor beni çalışmak , akşam eve gittiğimde kucağıma geliyor oğlum kaç kere öpüyorum kokluyorum bilmiyorum bile kucağımdan indirmek istediğimde kıymate kopuyor ,odadan dışarı herhangi bir işim için çıkmak istesem hıçkırıklara boğuluyor mutfakta yemek  hazırlarken bacaklarıma sarılıyor veya ağlıyor benide kucağına al diye çoğu zaman o kucağımdayken iş yapmaya çalışıyorum...kendimi o kadar suçlu hissediyorum ki bütün gün yanında değildin şimdi 2 saat sonra uyuyacak 2 saatini bile ayıramıyorsun diyorum bırak herşeyi yapma diyorum ama yemek hazırlamadan ütü yapmadan etrafı toplamadan da olmuyor ki anneyim ben binbir türlü sorumluluğum var ,kolundaki düğmesi kopan gömleğimi 1 haftadır askıda bekletiyorum fırsat bulup dikemedim bile hep birşeyler var beni yoğun kılan .... biliyorum burak asla hak etmiyor , o da her çocuk gibi annesiyle olmak onunla doyasıya vakit geçirip doyasıya oynayıp parka gitmek annesiyle vakit geçirmek ister ama ben malesef oğluma yapamıyorum .... çalışan annenin içi en çok çocuğu olduğunda yanıyor bence .... bugün yine çok özledim oğlumu ,iş yerimdeyim vakit buldum yazıyorum bu satırları , 1 saat sonra çıkıcam eve gidicem ve oğlumu inşallah görücem sarılıcam ona , ve kendimi yine avutuyorum,eğer çalışıyor olmasan hayatında zorluklar olacaktı bu sefer onları düşünüp üzülecektin diyorum iyisi mi uzmanları dinlemek lazım madem az zaman geçiriyorum çocuğumla ,o zaman kaliteli olsun geçirdiğim zaman ... kaliteli ve harika zaman geçirebilelim ....  sevgiler herkese

22 Ekim 2009 Perşembe